|
پاییز و دانشگاه و کلاس هایی که صبح ها مجبورت می کنند از 100 تا پله – چه بسا بیشتر – بالا بروی و به همه ی آنهایی که توی دانشگاه های مسطح (!) درس می خوانند حسادت کنی . ترم جذابی است : روانشناسی زبان ، جامعه شناسی زبان ، تحلیل گفتمان ، تاریخ زبانشناسی ... کتاب های تازه هم سر ذوق می آورند آدم را ، حالا گیرم خیلی سنگین باشند و صبح ها 100 تا پله – چه بسا بیشتر – به دوش کشیدنشان خیلی سخت باشد ، یا عصر موقع برگشتن توی سرویس بارها از روی پاهات لیز بخورند و چرت خودت و کناری ات را پاره کنند ، باکی نیست ، می ارزد به احساس خوبی که دست گرفتن شان به آدم می دهد . جامعه شناسی زبان را تقریباً تمام همکلاسی ها دوست دارند ، اشتیاق را می شود توی چشم هاشان دید قبل از کلاس ، صف کشیدن بعد از کلاس شان جلوی در اتاق استاد هم شاهد دیگریست بر مدعا . روانشناسی زبان ، اگر عادت به درس پرسیدن نداشت استاد ، انگیزه ات برای شرکت در کلاس بیشتر می شد . اما دارد چنین عادتی را ، و چاره ای نیست جز اینکه با همان مقدار انگیزه ، و نه بیشتر ، در کلاس حاضر شوی . ترم 3 شاید مهم ترین دوره باشد توی این دو سال . تازه داریم می فهمیم که زبانشناسی فقط "وَر رفتن" با ساختار واژه ها و جمله ها و بالیدن به چامسکی و نظریات دکارت مآبانه و ریاضی وارش نیست ؛ فراتر از این هاست . هوس بالا رفتن و "کسی شدن" دغدغه ی همه ی دوروبری هاست... چه نقشه هایی که با مریم – دوست ایرانشناس ام – می کشیم و چه برنامه هایی که فرصت عملی کردن شان را پیدا نمی کنیم ، از مقاله و پروژه های تحقیقی مشترک تا ساختن فیلم مستند و ... فعلاً خوش بین ام ! امتحان پایان ترم اسپانیایی را با نمره 100 پاس کردم . مدیر موسسه در اعتماد به نفس دادن رودست ندارد . تنوع سنی – شخصیتی – تحصیلی – شغلیِ همکلاسی ها هم فضای کلاس را دوست داشتنی تر می کند... دندانپزشک ، روزنامه نگار ، دانشجو ، تاجر ، خلبان ؛ آدم هایی که با هدف های متفاوت سراغ زبانی آمده اند که تصریف سختی دارد ، اما به همان نسبت دست ات را توی نحو باز می گذارد . این زبان را با همه ی ویژگی های منحصر به فردش ، با ادبیات غنی اش و با موسیقی شاد و پرهیاهوش دوست دارم . نیلوفر
|
salam manoon ke bazam pisham oomadid rasti shoma kurd has...
dare 20 esfand mishe kam kam, vaghalbam haroz bishtar dar...
ممنونم که فراموشم نکردی دوست خو...
آها... اینو بگو ! من تا داستان رو ...
این شعر شاملو رو از اون طرف تفسی...